fbpx

De Bouwplannen

Lief dagboek,
Het is maandagochtend 7 juni en ik begin met het heugelijke en fantastische nieuws dat Nederland een van terrorisme verdachte jihadiste uit Syrië opgehaald heeft. Dit is grandioos nieuws natuurlijk. Nederland zit, dat is ondertussen wijd en zijd bekend, te springen om terroristen en desnoods gaan we ze zelf halen, dat is nu wel heel duidelijk.
14.20 uur. Probeer aandacht bij werkzaamheden te houden. Ben een website aan het bouwen voor een mevrouw die zelf kinderkleding maakt. Knap, dat mensen dat kunnen. Zou niet eens een zakdoek kunnen naaien.

Woensdag 09-06
Vanmiddag ging ik even naar oom H. en buuf Annie. ‘Laten we maar binnen gaan zitten,’ zei oom H. somber. ‘Wat zich op dit moment buiten afspeelt is met geen pen te beschrijven.’ Dat was inderdaad het geval dagboek. De buurjongetjes van oom H. speelden buiten en de dierlijke geluiden die er vanaf de andere kant van de heg opstegen waren beangstigend. ‘Moeten we geen hulp inschakelen?’ vroeg ik bezorgd. ‘Het klinkt alsof er een kind gemarteld wordt,’ maar dat was volgens oom H. echt niet zo. ‘Dit is het gewone geluid dat er uit die jongen z’n mond komt,’ verzuchtte hij. ‘Ik kan niet wachten tot hij de baard in de keel krijgt.’

Donderdag 10-06
Reed laatst langs de parkeerplaatsen op de Harlingerstraatweg en leek wel alsof er tienduizenden auto’s stonden. Arme, arme eilanden, jullie toekomst wordt steeds duidelijker: de eilanders worden weggejaagd, de huizen worden opgekocht en tijdelijk bewoond en de leefbaarheid is totaal verdwenen. Terschelling en Vlieland zijn het toekomstige Giethoorn. Triest.
Even naar vriendin M. Man van vriendin M. vertelde over een vrouw die hij ooit had gekend. ‘Het werd niks want als ze lachte moest ik altijd aan mijn zuster denken,’ grinnikte hij.
‘O ja?’ zei M. quasi belangstellend. ‘Had die vrouw ook zo een droge zeehondenlach?’
Man van M. gaf geen antwoord.

Vrijdag 11-06
09.10 uur. Las net weer hoe er door partijgenoten met Omtzigt omgegaan is en hoe er over hem gesproken werd in sommige appjes.
‘Walgelijk,’ zei ik tegen man.
‘Tja,’ zei hij. ‘Omtzigt moet gewoon een eigen partij beginnen met Renske Leijten. Samen kunnen ze heel groot worden.’
Liedje van de Week is ‘Tuesday’s Gone’ van Lynyrd Skynyrd.

Zaterdag 12-05
Man en ik waren hele dag bezig in de tuin. Eigenlijk is een tuin net als een huishouden: er komt geen eind aan. Als je hier een sprietje wegtrekt komen daar zes sprietjes omhoog. Niet dat er in het huishouden sprake is van sprietjes maar het gaat even om de beeldspraak.
00.45 uur. Kan niet slapen omdat ik me afvraag waar de term Oost-Indisch doof vandaan komt. Ga ik morgen even opzoeken.

Maandag 14-06
Dagboek, in principe ben ik natuurlijk voor het vrije woord maar toch: zijn er werkelijk geen grenzen? Ik heb het over Willem Engel, de man die serieus beweert dat de hartstilstand van de voetballer (de afgelopen zaterdag tijdens het EK) ‘het gevolg is van het mislukte experiment en dat er direct gestopt moet worden met injecties’.
Beangstigend, dat mensen dit soort dingen denken.
Rode linzensoep gegeten, was lekker.

Dinsdag 15-06
Vriendin M. is zeer ontdaan over het feit dat het programma ‘De Vooravond’ ook al van de buis gehaald wordt. ‘Vooral Fidan Ekiz vond ik geweldig,’ zei M. ‘Ze is sterk, heeft een mening en is niet bang – dat zie je tegenwoordig niet zo vaak.’
‘Hoogstwaarschijnlijk wordt haar daarom ook de mond gesnoerd,’ zei ik. ‘Dat zijn allemaal eigenschappen waar ze op de Nederlandse tv niet zo van houden.’

Woensdag 16-06
02.44 uur. Werd wakker uit vreselijke droom. In mijn droom riep Onno Hoes uit: ‘We moeten opschieten – we moeten opschieten. Over 10 jaar tijd hebben we één miljoen woningen nodig’.
‘En over weer 10 jaar tijd, hebben we dan weer een miljoen woningen nodig?’ gilde ik.
‘Nee,’ brulde hij. ‘Dan hebben we twéé miljoen woningen nodig.’
‘En over wéér 10 jaar tijd…’ wilde ik roepen maar ik werd badend in het zweet wakker en kan nu niet meer slapen. Want stel dat m’n droom uitkomt, dan betekent dat dat we over 30 jaar tijd… en over 40 jaar tijd… O God. Ik voel nu al dat ik niet meer kan slapen.

Deze verhalen zijn ook verschenen op de site van de Rebelse Huisvrouw en in de Harlinger Courant

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *